25-09-12

PLECHTIGE COMMUNIE

 

 

 

PLECHTIGE COMMUNIE.PNG

PLK1.PNG

 

PLK3.PNG

 

PLECHTIGE COMMUNIE

 

Toen we onze plechtige communie deden werden we “in het nieuw gestoken”. Voor de jongens was dit het goedkoopste want we moesten maar een kostuum hebben. De strik die we aan de schouder hadden was dikwijls een eigen, maar het grotendeel leende die van iemand anders of van familie. De meisjes moesten een wit kleed hebben voor de plechtigheid en een kleed voor de dagen erna. We werden eerst “gevormd” door de Bisschop. Na de mis en de daaropvolgende dagen moesten we ons “gaan tonen”. Naargelang  de grootte der familie kon dit enkele dagen duren. We werden dan ook overal naartoe gebracht die ons “gevraagd” had om je te gaan tonen. De ouders werden iets aangeboden en de communiekant kreeg een geschenk. Dit kon een stylo en vulpen zijn voor de jongens, een “naaitrouse” of spiegel, kam en haarborstel voor de meisjes in de beste “plekken”, of gewoon geld die vader en moeder dan bijhielden. Van dooppeter of doopmeter kreeg je dan soms je missaal, een kerkboek met afbeeldingen erin en op de zijkant mooie gouden boordjes. Ook kreeg je meestal dan een ring met de eerste letter van je voornaam erin. En dan werd natuurlijk je “plechtige communiezantje” aan de milde schenker gegeven. Dan moest ge ook nog eens naar de fotograaf om je te laten vereeuwigen in je “plechtige communieklederen”.