25-09-12

KLEERMAKERS

 

 

KLEERMAKER.PNG

 

KLEERMAKER1.PNG

 

 

KLEERMAKERS

 

MERLEVEDE ARTHUR

STRATSAERT URBAIN

 

Wat hadden de mensen toen een luxe. Het dorp kende twee kleermakers die kostuums en klederen vervaardigden op maat. Je kon er ook terecht om kledingstukken te laten “korten” of te laten “uitwijden” of te “kleinen”. Toen we klederen van oudere broers of zusters moesten dragen was dit meermaals het geval.

Gepost door MICHEL RUSSE in KLEERMAKERS, WEKELIJKS NIEUWS 1950 | Commentaren (0) |  Print

KLEERWINKELS

 

KLEERWINKELS.PNG

 

 

KLEERWINKELS

 

BEUN GERARD

DELBAERE SIMONNE

DOBBELAERE MADELEINE

VANDEVELDE MARIA

VEYER GEORGES

Gerard Beun herinneren we ons als de man met een aparte en luide stem, met zijn stofjas aan en een lintmeter in zijn nek. Madeleine Dobbelaere verkocht dan meer vrouwelijke artikelen zoals jurken, onderjurken, korsetten en bustehouders. Haar pashokje was simpelweg een paravent. Bij Delbaere, Vandevelde en Veyer waren de winkels als het ware in twee gedeeld. Bij Delbaere speelgoed en schoolgerief aan de ene kant en de klederen langs de andere. Bij Vandevelde en Veyer hetzelfde maar daar waren het kruidenierswaren en klederen apart.

 

Gepost door MICHEL RUSSE in KLEERWINKELS, WEKELIJKS NIEUWS 1950 | Commentaren (0) |  Print

KOLENHANDELAARS

 

 

KOLENHANDELAAR.PNG

 

KOOLZAK.PNG

 

 

KOLENHANDEAARS

 

DOOLAEGHE SYLVERE / MAXIME

LOONES HENRI

VEREECKE LAURENT

VEREECKE LOUIS

Sylvère Doolaeghe was  klein van gestalte maar kon toch zijn zakken dragen en werd later geholpen door zijn zoon Maxime. Laurent (Rang) Vereecke deed alles alleen en zijn broer Louis werd geholpen door Albert Geldhof tot zijn zonen groot en sterk genoeg waren om te helpen. Louis zat dan dikwijls reeds in de keuken om te “ontvangen” en om een “dreupel “ te drinken. Henri Loone’s helper was Maurits Alleweireldt die toen ook nog mijnwerker was. Als teken van vertrouwen werden de ledige zakken buiten gestapeld en werden ze dan samen met de klant “geteld”.

KONIJNENWIJF

 

 

KONIJNENVEL.PNG

 

 

 

KONIJNENWIJF

 

Meerdere keren per jaar kwam Paula ’t konijnenwijf rond. Die kwam niet om konijnen te verkopen maar om konijnenjongen en de vellen van geslachte konijnen op te kopen. Vele mensen kweekten thuis zelf konijnen en als er dan een geslacht werd, hing men het vel te drogen om later te verkopen aan Paula Decuyper die daardoor de lapnaam had van konijnenwijf.

Gepost door MICHEL RUSSE in KONIJNENWIJF, WEKELIJKS NIEUWS 1950 | Commentaren (0) |  Print